W okresie od 18.08. 2026 r. do 1.09. 2026 r. czytałam/słuchałam
„Love...a bez niej tylko mrok” Nadia Szagdaj (201/296)
Książka to 9 rozdziałów, jestem w trakcie czytania 7 rozdziału.
„Młoda dziennikarka i autorka widmo, Ina Fischer wraca do swego mieszkania we Wrocławiu z krótkich londyńskich wakacji. Po bolesnym zderzeniu z rzeczywistością topi smutki w alkoholu. Następnego dnia budzi się z dziwnym przeczuciem, które w wyniku splotu zdarzeń kieruje ją na stronę policyjnej bazy osób zaginionych (…) Ina dowiaduje się, że kilka dni wcześniej bez śladu zniknęła jej dawna szkolna koleżanka. Choć nigdy się szczególnie nie lubiły, Ina postanawia zająć się sprawą zaginionej kobiety, licząc, że w końcu uda się jej napisać duży artykuł pod swoim nazwiskiem i uwolnić od ciężaru pracy na cudze konto. Nie podejrzewa jednak, że to, czego się dowie, zarówno o byłych kolegach z liceum, jak i o samej sobie, poprowadzi ją o wiele dalej, niż z początku zakładała, a śledztwo, którego się podejmie, okaże się początkiem drogi wiodącej w mrok. „LOVE” to trzymający w napięciu thriller psychologiczny, którego akcja rozgrywa się we współczesnym Wrocławiu. Wątki kryminalne i erotyczne równoważą się tu z warstwą obyczajową, a spoza intrygującej fabuły przeziera głębsze przesłanie.”
Bardzo ciekawa książka.
„Urwisko” Remigiusz Mróz (91%/100%)
Przesłuchałam 91% książki.
„Góry uwolniły swe najstraszniejsze demony.
Pewnej nocy do schroniska w Morskim Oku dociera przemoczony mężczyzna, blady i przywodzący na myśl upiora. Nie odzywa się, jest zdezorientowany, zdaje się pochodzić z innego świata. Rankiem znika, a w trakcie poszukiwań pracownicy schroniska odnajdują ciało innego turysty w Morskim Oku.
Po Tatrach rozlewa się strach. Góry zaczynają szeptać, że oto pojawił się Topielec – demoniczna istota powstała z potępionej duszy, która wedle starych tatrzańskich legend musi odkupić swoje winy przez siedem lat topienia ofiar.
Gdy Wiktor Forst podejmuje śledztwo, odkrywa, że zmarły turysta kilka dni wcześniej trafił do starej góralki, znawczyni dawnych podań, która przepowiedziała mu śmierć przez utopienie. Szybko okazuje się, że to tylko jedna z niewytłumaczalnych rzeczy, które wiążą się ze sprawą…”Uwielbiam.
„Polskie
morderczynie”
Katarzyna
Bonda
-
skończyłam słuchać 31.08.
2026
r. Książkę przesłuchałam w 6
dni
i oceniam ją na 4 gwiazdki w skali 1-5.
„Tajemnica
bladego konia” Agatha Christie (74%/100%)
Przesłuchałam 74% książki.
„Blady Koń to nazwa pubu, nad którym mieszkają trzy staruszki uprawiające czarną magię. Pojawia się też w kontekście listy tajemniczych zgonów, która wpada w ręce policji oraz samozwańczego detektywa Marka Easterbrooka i jego przyjaciółki Ginger. Według angielskiego prawa nie można nikogo skazać za morderstwo popełnione za pomocą magii, dlatego Mark i Ginger, aby odkryć prawdę, muszą skorzystać z usług mieszkanek Bladego Konia (…) Agata Christie znalazła przyziemne, choć nieoczekiwane rozwiązanie.”
„Serce na temblaku” Katarzyna Grochola - skończyłam słuchać 21.08. 2026 r. Książkę przesłuchałam w 8 dni i oceniam ją na 4 gwiazdki w skali 1-5.
„Ballada o szeptach i mgle” Anna Bartłomiejczyk, Marta Gajewska (491/652)
Książka to 65 rozdziałów, nadal jestem w trakcie czytania 48 rozdziału.
Trudne to…
„Czarne Narcyzy” Katarzyna Puzyńska (363/637)
Kolejny tom „Sagi o Lipowie” to 86 rozdziałów, przeczytałam 46 z nich. Przede wszystkim słucham jednak audiobooka i jeśli chodzi o niego to jestem w trakcie 63 rozdziału audiobooka (audiobook liczy 116 odcinków)
„Brodnica przygotowuje się do obchodów lipcowego Święta Policji. Daniel Podgórski nie ma jednak powodów do radości. Niektórym ludziom bardzo zależy, żeby jak najszybciej zapomniał o zamkniętej już sprawie śmierci trójki bezdomnych. Przy każdym z ciał z jakiegoś powodu pozostawiono niewielkie wahadełko. Pewna dziennikarka sugeruje policjantowi, żeby szukał odpowiedzi w opuszczonym domu ukrytym w leśnej gęstwinie. Miejscowi wierzą, że to miejsce nawiedzane przez diabła. Kobieta wkrótce znika bez śladu, a Podgórski wraz z byłą komisarz Kopp odnajduje kolejne ciało. Co ma z tym wspólnego niepokojąca wiadomość, którą Weronika Nowakowska otrzymuje od nieznanego nadawcy? Dlaczego drobny złodziejaszek ginie tego samego dnia, kiedy wychodzi z więzienia? I jakie znaczenie dla sprawy mają czarne narcyzy?
"Czarne narcyzy" to ósmy tom sagi kryminalnej o policjantach z Lipowa. Opowieści o Lipowie łączą w sobie elementy klasycznego kryminału i powieści obyczajowej z rozbudowanym wątkiem psychologicznym (…)”Super.
„Zaginiona Iwona Wieczorek. Koniec kłamstw” Mikołaj Podolski, Marta Bilska
Audiobook składa się z 29 rozdziałów. Jestem w trakcie słuchania 12 rozdziału.
Jest ok.
„Doktor Bogumił” Ałbena Grabowska (94%/100%, 481/508)
Powieść to 7 dużych rozdziałów. Przeczytałam/ przesłuchałam 6 rozdziałów i jestem w trakcie słuchania 7 rozdziału. Przesłuchałam 94% książki.
Bardzo dobra powieść.
„Klątwa” Max Czornyj (35%/100%, 133/367)
Książka to 94 rozdziały, jestem w trakcie czytania (bardziej podczytywania, bo głównie słucham audiobooka) 33 rozdziału. Przesłuchałam 35% audiobooka.
„Nowa, przerażająca sprawa komisarza Deryło i Tamary Haler!
Rozglądaliście się kiedyś wokół i zastanawialiście, która z otaczających was osób umrze pierwsza?
A może pierwsi umrzecie wy? Macie swoje typy?
W zabytkowym hotelu na odludziu ktoś morduje gości. Jednego po drugim. Pierwsza ofiara zostaje odnaleziona w pokoju zamkniętym na klucz od środka. Zabójca zdaje się być samym diabłem, który potrafi przenikać przez ściany.
Potem jest jeszcze gorzej. Kolejne osoby giną w męczarniach. Wygląda na to, że morderca ma plan, który skrupulatnie realizuje.
Deryło i Haler muszą wytypować zabójcę, zanim będzie za późno.
Ale przede wszystkim muszą odkryć motyw, którym kieruje się chory umysł.
Chwile spędzone w tym miejscu zapamiętacie do końca życia…”Intrygująca.
„Biel” Małgorzata Oliwia Sobczak (331/431)
Książka to 16 dużych części składających się z mniejszych rozdziałów. Jestem w trakcie czytania 7 rozdziału jedenastej części.
Nadal miesza mi się teraźniejszość w książce w przeszłością, ale ogólnie książka jest super.
„Ezotero Córka wiatru” Agnieszka Tomczyszyn (158/267)
Powieść składa się z 15 rozdziałów. Przeczytałam 11 z nich.
Szczerze to chyba już nie wiem, jaki był zamysł tej książki.
„Niebo. Pięć lat w sekcie” Sebastian Keller (83/285)
Książka to 30 rozdziałów, które w sumie sama sobie policzyłam. Przeczytałam 7 rozdziałów.
„Szukając ulgi w cierpieniu, trafił do piekła.
Sebastian Keller dołączył do sekty Niebo, wierząc, że znajdzie w niej uzdrowienie, spokój i sens życia. W zborze stopniowo tracił własną tożsamość. Charyzmatyczny guru Bogdan Kacmajor nadawał mu kolejne imiona: Zawsze, Zawsze Pana, Wulkanizacja Przestrzeni Kosmicznej, Windą Do Nieba, Ekstra Mocne. Odizolował go od rodziny i przyjaciół, narzucił restrykcyjne zasady życia. W zamian za bezwzględne posłuszeństwo obiecywał ulgę w cierpieniu, bogactwo, a nawet… wskrzeszanie zmarłych.
Brutalnie szczera opowieść Sebastiana Kellera nie kończy się w chwili jego ucieczki z sekty. Autor opisuje traumę, która odcisnęła piętno na całym jego życiu, i trwającą latami walkę o siebie. Jego historia stała się inspiracją dla twórców serialu „Niebo. Rok w piekle”, dostępnego na platformie HBO Max.
(...)
Poznaj wstrząsającą relację człowieka, który spędził kilka lat w sekcie. Ucieczka z Nieba była dopiero początkiem jego trudnej drogi do odzyskania wolności i własnej tożsamości.
---
Historia ta nie jest ani przyjemna, ani łatwo przyswajalna, ale zgłębianie jej może dać – w jakimś dziwnym sensie – szansę dowiedzenia się czegoś więcej o człowieku, o jego mrocznych stronach i potrzebach. Niesamowite jest to, że wchodząc do Nieba, przekracza się próg piekła. Praca nad serialem „Niebo. Rok w piekle” inspirowanym książką Sebastiana Kellera była niezwykłym wyzwaniem. Zbliżyłem się do świata, który był mi kompletnie obcy.
Tomasz Kot, aktor”Serial obejrzałam nim sięgnęłam po książkę. Serial przerażający, ale godny polecenia. Książka świetnie napisana, ale poruszająca trudne sprawy.
„Z popiołów” Martyna Senator (143/336)
Książka to 32 rozdziały, jestem w trakcie czytania 12 rozdziału.
Słowa z okładki, którą ja posiadam – „Zasady są proste: tylko przyjaźń”.
Jest ok.
