niedziela, 30 sierpnia 2009

...

„(…)
Gdy zabrakło Twoich rąk
moje stały się niczyje
Nie wierzyłam w to że żyję
(…)
To jest jak cud że mimo wszystko mogłam w sobie sens odnaleźć
Co dla mnie skarbem dla Ciebie było piaskiem
na plaży rozsypanym
(…)
To jest jak cud że mogę wszystko przetrwać
i stać się przez to lepsza
(…)”
Iwona Węgrowska „4 lata”
Dziś już wiem, że to ja dla Ciebie wszystko zrobiłam, wszystko poświęciłam
Ty nie zrobiłeś niczego
Dziś już wiem to było chore, chore relacje, chora miłość, choć pewnie częściowo prawdziwa
Zabrakło wielu emocji, wielu słów, zabrakło w tym wszystkim nas
Potrzebowałam wiele, by to zrozumieć
Potrzebowałam roku, by zrozumieć…
Zrozumieć, jak bardzo się poświęciłam i jak wiele przez tamten związek straciłam
Mimo to dziękuję, bo dzięki Tobie pokochałam samą siebie
Ale w moim sercu brakuje już miejsca dla Ciebie…
bo dziś już nie nazwę Cię przyjacielem
Musiałam to napisać
Musiałam to z siebie wyrzucić
Nie trzeba komentować tej notki

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz