Uczucia...

„Bajka o uczuciach”

„Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia oraz ludzkie cechy – takie jak: dobry humor, smutek, mądrość, duma; a wszystkich razem łączyła miłość. Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie. Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.

Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili. Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu – miłość poprosiła o pomoc. Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:

-Bogactwo, czy możesz mnie uratować?

-Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności. Nie ma tam już miejsca dla ciebie. – Odpowiedziało Bogactwo.

Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.

- Dumo, zabierz mnie ze sobą! – poprosiła Miłość.

- Niestety nie mogę cię wziąć! Na moim statku wszystko jest uporządkowane, a ty mogłabyś mi to popsuć… – odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.

Na zbutwiałej lódce podpłynal Smutek.

- Smutku, zabierz mnie ze sobą ! – poprosiła Miłość.

- Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam. – Odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.

Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony, że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.

Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu…

Nagle Miłość usłyszała:

- Chodź! Zabiorę cię ze sobą! – powiedział nieznajomy starzec. Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia, że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.

Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ten tajemniczy starzec. Zwróciła się o poradę do Wiedzy.

- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował?

- To był Czas. – Odpowiedziała Wiedza.

- Czas? – zdziwiła się Miłość. – Dlaczego Czas mi pomógł?

- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość. – Odrzekła Wiedza.”

Znalazłam to opowiadanie w sieci i bardzo mnie zaintrygowało, dlatego chciałam byście Wy również je poczytali 

Poza tym poprzednia notka jest jak najbardziej aktualna: chcę zobojętnieć, choć na krótką chwilkę.

„Z bukietem róż nie mogę przyjść

By złożyć Wam życzenia

Lecz w słowach mych wyrażam myśl:

Niech spełnią się Wasze marzenia,

Niech strofy te stanowią

Pięknych róż wiązankę

Być może, dziś sprawię Wam tym

Największą Niespodziankę”

Asiu i Aniu, Wszystkiego Najlepszego, dużo zdrówka, pomyślności, prawdziwej Przyjaźni i Prawdziwej Miłości. Wszystkiego Naj  życzy zawsze pamiętająca Magda :*:*:*

Suffocant, mam nadzieję, że szybko wrócisz do blogowego świata. Trzymaj sie cieplutko  Twój blogowy Aniołek zawsze jest przy Tobie 

Buziaczki dla wszystkich :*:*:*