Czytam...

W okresie od 24.05. 2026 r. do 1.06. 2026 r. czytałam/słuchałam

„Szpital dla psychopatów” Stephen B. Seager (71/374)

1. Powieść to 21 dużych rozdziałów składających się z mniejszych rozdziałów. Przeczytałam 3 pierwsze części oraz 1 rozdział czwartej części.

2. Interesująca.

„Ozyrys” Remigiusz Mróz (21%/100%)

1. Przesłuchałam 21% książki.

2. To będzie mega dobre...

„Doktor Bogumił” Ałbena Grabowska (74%/100%, 383/508)

1. Powieść to 7 dużych rozdziałów. Przeczytałam/ przesłuchałam 5 rozdziałów i jestem w trakcie słuchania 6 rozdziału. Przesłuchałam 74% książki.

2. To skomplikowana historia, ale lubię ją.

„Ezotero Córka wiatru” Agnieszka Tomczyszyn (73/267)

1. Powieść składa się z 15 rozdziałów. Przeczytałam 4 z nich.

2. „Latte nigdy nie zastanawiała się nad przyszłością. (….) W poszukiwaniu miłości, przyjaźni i prawdy o swojej matce i sobie natrafiała wciąż na pytania bez odpowiedzi.
   Czy człowiek ma wpływ na swoją przyszłość?
   Czy mogąc poznać losy bliskich osób, bohaterka zrobi to bez mrugnięcia okiem?
   Czy mistyka jest nierozerwalnym elementem nowoczesnego świata?
   Ta wciągająca historia z pogranicza kryminału, fantasy i powieści obyczajowej przeniesie czytelników w ezoteryczny świat matki i córki, które łączy wszystko, a jeszcze więcej dzieli i każe zastanowić się nad tym, czy świat faktycznie jest taki, jakim go widzimy? A może rozwiązanie tajemnicy znajduje się tam, gdzie najmniej się tego spodziewamy…”

3. Fabuła średnia, ale w miarę dobrze się czyta.

„Demon Copperhead” Barbara Kingsolver (61%/100%)

1. Przesłuchałam 61% książki.

2. Insertująca, choć chwilami dość nudna, jak dla mnie.

„Dom czwarty” Katarzyna Puzyńska (235/574)

1. Książka to 9 dużych części podzielonych na rozdziały. Jestem w trakcie 38 rozdziału (3 część)

2. Lubię książki Puzyńskiej.

„Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy” Tulia Topa (215/328)

1. Książka to wstęp i 5 rozdziałów. Jestem w trakcie czytania 3 rozdziału.

2. Czasem ok, czasem nie, ale intrygująca trochę.

„Portret Doriana Graya” Oscar Wilde (67%/100%)

1. Przesłuchałam 67% książki.

2. Raz chcę czytać więcej i więcej, a raz całkiem nie wiem o co chodzi.

„Veronica i pingwiny” Prior Hazel (303/382)

1. Książka liczy 56 rozdziałów, przeczytałam 41 z nich

2. Książka smutna, ale mam nadzieję, że pozytywnie mnie zaskoczy.

„Czerń” Małgorzata Oliwia Sobczak (447/447)- skończyłam czytać 1.06. 2026 r. Książkę przeczytałam w 10 dni i oceniam ją na 5 gwiazdek w skali 1-5.

„Apteka pod Złotym Moździerzem. Dziedzictwo” (203/696)

1. Książka to 5 części podzielonych na rozdziały. Każda część to osobne rozdziały. Jestem w trakcie czytania 6 rozdziału drugiej części.

2. Intrygująca i jestem zafascynowana.

3 dni...

W dniach 21.05. 2026 r.-23.05. 2026 r. czytałam/słuchałam

„Portret Doriana Graya” Oscar Wilde (39%/100%)

1. Przesłuchałam 39% książki.

2. Są momenty, kiedy słucham z ogromnym zaciekawieniem, ale są też momenty, które mnie nużą.

„Szczęścia można się nauczyć” Ewa Woydyłło, Agnieszka Radomska (87%/100%)

1. Przesłuchałam 87% książki.

2. Na tę chwilę myślę, że to bardzo nieciekawa książka.

„Szamański twist” Aneta Jadowska (100%/100%, 520/520) - skończyłam czytać/słuchać 22.05. 2026 r. Książkę przeczytałam w 9 dni i oceniam ją na 3 gwiazdki w skali 1-5.

„Ozyrys” Remigiusz Mróz (2%/100%)

1. Przesłuchałam 2% książki.

2. „Kiedy jeden potwór staje przed sądem, drugi zaczyna polowanie.”

3. Myślę, że to będzie ok.

”Szpital dla psychopatów” Stephen B. Seager (27/374)

1. Powieść to 21 dużych rozdziałów składających się z mniejszych rozdziałów. Jestem w trakcie czytania 2 rozdziału pierwszej części.

2. „Stephen Seager spędził rok na oddziale szpitala psychiatrycznego, na którym zamknięto najgorszych psychopatycznych przestępców.
   Nigdy nie patrz im w oczy.
   Nigdy ich nie dotykaj.
   Jeżeli się boisz, powiedz im to.
   Ale nigdy nie odwracaj się do nich plecami.
   Wspomnienia psychiatry, opisujące rok stażu na oddziale psychiatrycznym ujawniają wstrząsającą prawdę o życiu za zamkniętymi drzwiami instytucji dla umysłowo chorych.
   To doświadczenie Seagera (…) na zawsze zmieniło jego postrzegania świata i ludzi. Po wyjściu już nigdy nie był tym samym człowiekiem.”

3. Nie mam jeszcze zdania na jej temat.